(เซ็นทรัลเพิร์ก)
ไม่มีอะไรให้เล่าหรอก แค่ผู้ชายที่ฉันทำงานด้วย
อย่ามา
เธอไปเที่ยวกับเขา เขาต้องไม่ปกติแน่
เขาหลังโกงใช่ไหม แล้วก็ใส่วิก
เดี๋ยวนะ เขากินชอล์กหรือเปล่า
ฉันไม่อยากให้เธอเจอ เหมือนที่ฉันเจอตอนคบกับคาร์ล
ทุกคนใจเย็น
นี่ไม่ใช่เดตด้วยซ้ำ
แค่คนสองคนไปกินข้าวเย็น และไม่ได้อึ๊บกัน
นั่นแหละฉันเรียกว่าเดต
เอาล่ะ ฉันย้อนไปตอนมัธยมปลาย
ยืนอยู่กลางโรงอาหาร
และรู้ตัวว่ากำลังแก้ผ้าล่อนจ้อน
- ฉันเคยฝันแบบนั้น - ฉันก็เคย
พอมองลงไปก็เห็นว่ามีโทรศัพท์...
อยู่ตรงนั้น
- แทนที่จะมี... - ถูกต้อง
- แบบนั้นไม่เคยฝัน - ไม่
แล้วอยู่ดีๆ โทรศัพท์ก็ดัง
ปรากฏว่าแม่ฉันโทรมา
ซึ่งพิลึกมากเพราะแม่ไม่เคยโทรหาฉัน
สวัสดี
เขาบอกว่า "สวัสดี ฉันอยากฆ่าตัวตาย"
พี่เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันรู้สึกเหมือนมีคนล้วงเข้าไปในคอ
จับที่ลำไส้เล็ก ดึงออกมาทางปาก
- แล้วเอามารัดรอบคอฉัน - คุกกี้ไหม
แครอลขนของออกไปวันนี้
- เดี๋ยวเอากาแฟมาให้ - ขอบใจ
ไม่ๆ หยุดชำระล้างพลังฉัน
- หยุดนะ - อย่ามายุ่งกับพลังของฉัน โอเคไหม
ฉันไม่เป็นไรจริงๆ ทุกคน ฉันหวังว่าเธอจะมีความสุข
- ไม่จริงหรอก - ใช่ ไม่จริง ช่างหัวเธอสิ
เธอทิ้งฉัน
แล้วนายก็ไม่เคยรู้เลย ว่าเธอเป็นเลสเบี้ยน
ไม่ โอเคไหม
ทำไมทุกคนถึงหมกมุ่นเรื่องนี้จัง
เธอยังไม่รู้เลย แล้วฉันจะรู้ได้ไง
บางทีฉันก็อยากเป็นเลสเบี้ยน
ฉันพูดออกไปเหรอเนี่ย
นี่ รอสส์ ฟังนะ ตอนนี้นายกำลังเสียใจมาก
นายโมโห นายเจ็บปวด
ให้บอกไหมว่าคำตอบคืออะไร
ไปดูเต้นจ้ำบ๊ะ
ปัดโธ่ นายโสดแล้ว กล้าๆ หน่อยสิ
ก็ฉันไม่อยากเป็นโสดไง ฉันอยากแต่งงานอีกครั้ง
ส่วนฉันอยากได้เงินสักล้านดอลลาร์
เรเชล
- คุณพระ มอนิก้า ขอบคุณพระเจ้า - ว่าไง
ฉันเพิ่งไปที่ตึกเธอแต่เธอไม่อยู่
แล้วผู้ชายที่มีค้อนใหญ่ๆ บอกว่าเธออาจอยู่ที่นี่และเธอก็อยู่
เธออยู่จริงๆ
- รับกาแฟหน่อยไหมคะ - ดีแคฟ
โอเคทุกคน นี่คือเรเชล อีกคนที่รอดมาจากมัธยมลินคอล์น
นี่คือทุกคน แชนด์เลอร์ ฟีบี้ และโจอี้
- จำรอสส์ พี่ชายฉันได้ใช่ไหม - ได้สิ
- ว่าไง - สวัสดี
คุณพระ
จะเล่าให้เราฟังเลยไหม
หรือต้องรอ เพื่อนเจ้าสาวตัวเปียกสี่คนก่อน
คุณพระ คืออย่างนี้ มันเกิดขึ้น ประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนงานแต่ง
ฉันอยู่ในห้องที่ใช้เก็บของขวัญ
ฉันมองถ้วยเทซอสเกรวี ถ้วยเทซอสเกรวีสุดงดงามของลิโมจส์
แล้วอยู่ดีๆ น้ำตาลเทียมใช่ไหม ฉันก็รู้ตัว...
ว่าฉันมีอารมณ์กับถ้วยเทซอส มากกว่ากับแบร์รี
ฉันนี่ตะลึงไปเลย แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า
แบร์รีดูเหมือน มิสเตอร์โปเตโต้เฮดขนาดไหน
ฉันก็คิดมาตลอดว่าเขาดูคุ้นๆ แต่ว่า...
นั่นแหละ
ฉันต้องออกมาจากที่นั่น แล้วก็เริ่มสงสัยว่า
"ฉันทำแบบนี้ทำไม ทำไปเพื่อใคร"
นั่นแหละ ฉันไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนดี
ฉันรู้ว่าเธอกับฉันห่างๆ กันแล้ว
แต่เธอเป็นคนเดียวที่ฉันรู้จัก ที่อยู่ในเมืองนี้
ที่ไม่ได้รับเชิญไปงานแต่ง
ฉันก็หวังอยู่ว่าเธอจะไม่โกรธ
ฉันเดาว่าเขาซื้อ ไปป์ออร์แกนตัวใหญ่ให้เธอ
และเธอก็ไม่พอใจอย่างแรง
พ่อคะ หนูแต่งงานกับเขาไม่ได้
หนูขอโทษ หนูก็แค่ไม่ได้รักเขา
มันก็สำคัญกับหนูไง
- เธอไม่ควรใส่กางเกงตัวนั้น - ไม่เลย
ผลักเธอให้ตกบันไดไปเลย
- ผลักเธอตกบันไดๆ - ผลักเธอตกบันไดๆ
- นั่นแหละ - เยี่ยม
- ต้องอย่างนี้ - เย่
ไม่เอาน่าพ่อ ฟังหนูสิ
เหมือนว่าทั้งชีวิตหนู ทุกคนเอาแต่บอกหนูว่า
"เธอเป็นรองเท้า เธอเป็นรองเท้า เป็นรองเท้า เป็นรองเท้า"
แต่วันนี้หนูหยุดแล้วพูดว่า "ถ้าฉันไม่อยากเป็นรองเท้าล่ะ
ถ้าฉันอยากเป็นกระเป๋าล่ะ" หรือว่าหมวกล่ะ
หนูไม่ได้จะให้พ่อซื้อหมวกให้ หนูบอกว่าหนูเป็นหมวก
เป็นการอุปมาอุปไมยค่ะพ่อ
เขาจะงงก็ตรงนั้นแหละ
ฟังนะคะพ่อ นี่ชีวิตหนู
งั้นหนูอาจจะอยู่ที่นี่กับมอนิก้า
ฉันว่าเราคงสรุปได้แล้วว่า เธอจะอยู่ที่นี่กับมอนิก้า
นั่นอาจจะเป็นการตัดสินใจของหนู
หนูอาจไม่ต้องการเงินพ่อหรอก
เดี๋ยวๆ หนูบอกว่าอาจจะ
หายใจเข้าไป ดีมาก
นึกถึงสิ่งอะไรที่สวยงามๆ สงบๆ ไว้
หยาดฝนบนดอกกุหลาบ และหนวดบนหน้าแมว
กริ่งประตู กระดิ่งรถลาก และอะไรที่ใส่ถุงมือ
ลัน ลาๆ อะไรที่มีสาย
- ของพวกนี้เป็น... - ฉันดีขึ้นแล้ว
ฉันช่วยได้แล้วล่ะ
ฟังนะ แบบนี้อาจจะดีที่สุดแล้ว
เป็นอิสระ ได้ใช้ชีวิตแบบที่อยาก
และนี่ ถ้าเธอต้องการอะไร มาหาโจอี้ได้เสมอ
ฉันกับแชนด์เลอร์อยู่ห้องฝั่งตรงข้าม และเขาก็ไม่ค่อยอยู่หรอก
โจอี้ อย่ามาจีบเธอสิ วันนี้วันแต่งงานของเธอนะ
อะไร มีใครเขียนกฎไว้หรือไง
ช่วยอย่ากดออดอีกนะ เสียงมันไม่น่าฟังเลย
ผมพอล
ให้เข้ามาสิ
พอลนี่ใคร
- พอล ไอ้หนุ่มไวน์น่ะเหรอ - ใช่มั้ง
เดี๋ยวนะ
คนที่ "ไม่ใช่คู่เดตจริงๆ " คืนนี้ คือพอล ไอ้หนุ่มไวน์เหรอ
- เขาขอเธอออกเดตแล้วเหรอ - ใช่
นี่เป็นช่วงเวลาที่ต้อง "บันทึกไว้ในไดอารี่" แล้วล่ะ
เดี๋ยวนะเรช ฉันยกเลิกนัดได้
- อย่าเลย ไปเถอะ ฉันไม่เป็นไร - โอเค
รอสส์ พี่โอเคไหม อยากให้ฉันอยู่ด้วยหรือเปล่า
ถ้าได้ก็คงดี
- ถามจริง - ไม่ ไปเถอะ นี่พอล ไอ้หนุ่มไวน์นะ
สวัสดี เข้ามาสิ
พอล นี่คือ...
ทุกๆ คน
ทุกคน นี่พอล
- พอลนี่เอง - ไอ้หนุ่มไวน์
- ว่าไงพอล
ขอโทษ ผมฟังชื่อคุณไม่ทัน พอลใช่ไหม
ไปนั่งก่อน ขอสองวินาที
ฉันเพิ่งดึงขนตาหลุดสี่เส้น ต้องไม่ดีแน่
เรเชล คืนนี้มีแผนยังไง
ทีแรกฉันต้องไปฮันนีมูนที่อารูบา
ก็เลยไม่มีอะไรทำแล้วล่ะ
ใช่สิ เธอไม่ได้ไปฮันนีมูนด้วยซ้ำ พระเจ้า
ไม่ๆ แต่ที่อารูบาในช่วงนี้ของปี
ก็มีแต่...
กิ้งก่ายักษ์
แต่ยังไง ถ้าคืนนี้เธอไม่อยากอยู่คนเดียว
โจอี้กับแชนด์เลอร์ จะมาช่วยฉันประกอบเฟอร์นิเจอร์ใหม่
ใช่ และเราตื่นเต้นกันมาก
ยังไงก็ขอบคุณนะ
แต่คืนนี้ฉันขออยู่ที่นี่ดีกว่า
- เหนื่อยมากเลย - ได้เลย โอเค
- ฟีบส์ อยากช่วยเราไหม - ก็อยากช่วยนะแต่ไม่เอาหรอก
ฉันต้องต่อฉากยึดเข้ากับด้านข้าง
โดยใช้เดือยเล็กๆ พวกนี้
ฉันไม่มีฉากยึด และไม่เห็นเดือยอะไรทั้งนั้น
และขาฉันเหน็บกินหมดแล้ว
- นี่อะไร - ฉันไม่รู้เลย
- ชั้นวางหนังสือเสร็จแล้ว - เรียบร้อย
นี่เป็นเบียร์โปรดของแครอล
เธอจะดื่มจากกระป๋องเลย ฉันน่าจะรู้
นี่
รอสส์ เราขอถามหน่อย
เธอได้เฟอร์นิเจอร์ เครื่องเสียง ทีวีอย่างดี
นายได้อะไร
- พวกนายไง - แม่เจ้า
- โดนหลอกซะยับเลย - พระเจ้าช่วย
- คุณพระช่วย - ผมรู้ๆ ผมมันโง่มาก
ผมน่าจะรู้ตัว ตั้งแต่เธอเริ่มไปหาหมอฟัน
สัปดาห์ละสี่ห้าครั้ง
จะฟันสะอาดอะไรนักหนา
พี่ชายฉันก็เจอแบบนี้อยู่ เละเทะมาก
คุณผ่านมาได้ยังไง
ลองให้เขาทำของมีค่าของเธอ แตกหักโดยอุบัติเหตุดูสิ
- อย่างเช่น... - ขาเหรอ
แบบนั้นก็ช่วยได้เหมือนกัน
ส่วนผมพังนาฬิกาข้อมือเธอ
คุณทำนาฬิกาเธอพังจริงๆ น่ะเหรอ
แบร์รี ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ
ฉันรู้ว่าคุณอาจคิดว่าเป็นเพราะ เรื่องที่ฉันพูดเมื่อคืนนั้น
ที่คุณใส่ถุงเท้าตอนมีอะไรกัน แต่ไม่ใช่
ไม่เลย เป็นเพราะฉันเอง และฉัน...
สวัสดี เครื่องตอบรับตัดอีกแล้ว คือว่า...
รู้ไหมอะไรน่ากลัวที่สุด
ถ้ามีผู้หญิงคนเดียวเกิดมาเพื่อเรา
หมายถึง ถ้าในชีวิตนี้ เรามีผู้หญิงได้คนเดียวล่ะ
โชคร้ายสำหรับฉันที่ มีผู้หญิงคนเดียวเกิดมาเพื่อเธอ
พูดอะไรของนาย ผู้หญิงคนเดียว
เหมือนว่าเรากินไอศกรีมได้แค่รสเดียว
ฉันจะบอกให้นะรอสส์ โลกนี้มีหลากหลายรสชาติ
ทั้งร็อกกี้โรด คุกกี้โด บิงเชอร์รีวานิลลา
ได้ทั้งโรยน้ำตาลสี ถั่ว หรือวิปครีม
นี่คือเรื่องที่ดีที่สุดในชีวิตนาย
นายแต่งงานตั้งแต่แปดขวบได้มั้ง
ขอต้อนรับกลับสู่โลก หยิบช้อนมาจกเลย
ฉันไม่รู้แล้วว่าจะหิวหรืองุ่นง่าน
อย่าเข้าใกล้ช่องแข็งฉันนะ
ตั้งแต่เธอทิ้งไป ผมก็...
อะไร อะไรเหรอ
จะบอกด้วยเส้นบะหมี่เหรอ
ไม่ เป็นเรื่องที่ควรบอก ตอนเดตครั้งที่ห้ามากกว่า
จะมีเดตครั้งที่ห้าเหรอ
มีไหมล่ะ
มีสิ ฉันว่ามีนะ
เมื่อกี้คุณจะพูดอะไร
คือ...
ตั้งแต่เธอทิ้งผมไป...
ผมก็ไม่สามารถทำเรื่อง...
ทางเพศได้
พระเจ้าๆ
- ฉัน... - ไม่ต้อง
- ขอโทษจริงๆ - ไม่เป็นไร
ฉันรู้ว่าตอนนี้ คุณคงไม่อยากโดนใครพ่นน้ำใส่
นานหรือยัง
สองปี
โอ้โฮ
ฉันดีใจที่คุณพังนาฬิกาเธอ
ถ้างั้นคุณยังคิดว่า จะมาเดตครั้งที่ห้าอยู่ไหม
มา
มาสิ
ฉันโจนี่ ขอรับคุณ ชาลส์ เป็นสามีตามกฎหมาย
คุณจะรับโจนี่เป็น...
เห็นไหม แต่โจนี่รักชาชี่
นั่นแหละที่ต่าง
"หยิบช้อนมาจก"
รู้ไหมนานแค่ไหนแล้ว ที่ฉันไม่ได้หยิบช้อนมาจก
รู้จักเพลง "บิลลี่ ดอนต์บีอะฮีโร" ไหมล่ะ
คืออย่างนี้นะ
ถึงฉันจะทำใจได้ มากพอที่จะชวนสาวออกเดต
ฉันจะไปชวนใครล่ะ
สุดยอดเลยว่าไหม
ฉันไม่เคยชงกาแฟมาก่อนเลยในชีวิต
- สุดยอดจริงๆ - ยินดีด้วย
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
อยากทำไข่เจียวแบบตะวันตกสักจานไหม
จะว่าไป จริงๆ แล้ว เช้านี้ฉันไม่ค่อยหิวน่ะ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
- สวัสดี
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์พอล
- สวัสดีพอล - ไง พอลใช่ไหม
เมื่อคืนฉันมีความสุขมากเลย
ขอบคุณ ขอบคุณมากนะ
- ไว้คุยกัน - ได้สิ
ขอบคุณ
ขนาดไม่ได้เดตกันจริงๆ นะนั่น
ถ้าเดตจริงๆ จะทำอะไรกันล่ะ
หุบปากแล้วยกโต๊ะฉันกลับที่เดิมซะ
- โอเค - โอเค
เอาล่ะเด็กๆ ฉันต้องไปทำงานแล้ว
ถ้าฉันไม่ไปกรอกตัวเลข...
ก็ไม่มีอะไรแตกต่างนักหรอก
ทุกคนมีงานทำหมดเลยเหรอ
ใช่ เรามีงานทำกัน
เราถึงได้มีเงินซื้อของไง
ใช่ ฉันเป็นนักแสดง
โอ้โฮ
ฉันเคยได้เห็นนายบ้างไหม
ไม่น่าเห็น ส่วนใหญ่เป็นงานภูมิภาค
เดี๋ยวนะ เว้นแต่เธอเคยดูรายการเด็ก เรื่องปิน็อกกีโอของค่ายวีวัน
"ดูสิ เจปเปตโต ผมเป็นเด็กมีชีวิตแล้ว"
ฉันจะไม่ยอมให้นายล้อ
จริงด้วย ฉันขอโทษ
ฉันเคยเป็นตุ๊กตาไม้ ตุ๊กตาไม้เด็กน้อย
วันนี้เป็นไงบ้าง หลับสบายไหม
คุยกับแบร์รีหรือยัง ฉันหุบยิ้มไม่ลงเลย
ก็เห็นอยู่ เหมือนเธอยัดไม้แขวนเสื้อ ใส่ปากไว้ตอนนอนเลย
ฉันรู้
ฉันรู้ คือว่าเขาช่าง...
- จำตอนเธอคบโทนี่ เดอ มาร์โกได้ไหม - ได้สิ
เหมือนกันเลย แต่ว่ามีความรู้สึก
ตายแล้ว เธอเดือดร้อนแล้วมั้งเนี่ย
โอเคๆ
ฉันจะลุกขึ้น ไปทำงาน และไม่คิดถึงเขาทั้งวัน
ไม่งั้นก็แค่ลุกขึ้นแล้วไปทำงาน
- อวยพรให้ฉันด้วย - เรื่องอะไร
ฉันจะไปหางานอะไรสักอย่าง
(ร้านอาหารอิริเดียม)
- ไงจ๊ะมอนิก้า - แฟรนนี่ กลับมาแล้วเหรอ
ฟลอริดาเป็นไง
เธอมีเซ็กส์มาใช่ไหม
เธอรู้ได้ไง
แล้วกับใครเหรอ
รู้จักพอลไหม
พอล ไอ้หนุ่มไวน์น่ะเหรอ
รู้สิ ฉันรู้จัก
เธอหมายความว่ารู้จักพอล เหมือนที่ฉันรู้จักเหรอ
พูดเป็นเล่น ฉันเนี่ยช่วยพอลไว้
เขามีอะไรกับใครไม่ได้ตั้งสองปี จนมาเจอฉัน
เขาหลอกเธออยู่แล้ว
ทำไมล่ะ ทำไมถึงมีใครทำอะไรแบบนั้น
ฉันเดาว่าเราต้องการคำตอบ ที่ซับซ้อนกว่า
"เพื่อจะได้อึ๊บเธอ"
เพราะฉันเหรอ
เพราะตัวฉันส่งสัญญาณเสียง ที่มีแค่หมากับผู้ชาย
ที่มีปัญหาทางอารมณ์รุนแรงเท่านั้น จะได้ยินหรือไง
มานี่ ยื่นเท้ามา
ฉันก็แค่คิดว่าเขานิสัยดี
ไม่อยากเชื่อว่าเธอไม่รู้ว่าเขาหลอก
- ทายซิ - ได้งานแล้วเหรอ
จะบ้าเหรอ ฉันไม่เก่งเลยสักอย่าง
สัมภาษณ์มา 12 ที่ โดนเขาหัวเราะเยาะหมด
แต่เธอก็ยังเริงร่าได้ อย่างไม่น่าเชื่อ
เป็นนายก็ต้องเริงร่า ถ้าเจอรองเท้าโจนแอนด์เดวิด
ลด 50 เปอร์เซ็นต์
รู้จักฉันดีซะจริงๆ
มันมีความหมายว่า "ไม่ต้องทำงาน ไม่ง้อพ่อแม่
ฉันมีรองเท้าบู๊ตเก๋ๆ "
- เธอเอาเงินที่ไหนไปซื้อ - บัตรเครดิต
แล้วใครจ่ายค่าบัตร
พ่อฉัน
ไม่เอาน่า เธอจะขอพ่อแม่กินทั้งชีวิตไม่ได้นะ
ฉันรู้แล้ว ฉันถึงจะแต่งงานไง
อย่าว่าเธอนักเลย
การหาเลี้ยงตัวเองครั้งแรกมันลำบากนะ
- ขอบคุณ - ยินดีจ้ะ
ฉันจำได้ว่ามาเมืองนี้ครั้งแรก ตอนอายุ 14
ตอนนั้นแม่ฉันเพิ่งฆ่าตัวตาย ส่วนพ่อเลี้ยงก็กลับเข้าคุก
ฉันมานี่และไม่รู้จักใครเลย
ได้ไปอยู่กับคนที่มีภาวะผิวเผือก
ที่ทำงานเช็ดกระจกแถวๆ การท่าเรือ
แล้วเขาก็ฆ่าตัวตาย
แล้วฉันก็ได้รู้จักการบำบัดด้วยกลิ่น
เชื่อเถอะ ฉันรู้ดีว่าเธอรู้สึกยังไง
คำพูดที่เธอรออยู่คือ...
"ยังไงซะ..."
- ว่าไง พร้อมยัง - ฉันว่ายังนะ
ไม่เอาน่า
ตัดเลย ตัด
- ตัดๆ - ตัดๆ
- เย่ เธอทำได้แล้ว - เก่งมาก
ขอต้อนรับสู่โลกที่แท้จริง
มันห่วย เธอต้องชอบแน่
จบแล้ว
- พี่จะนอนที่โซฟาไหม - ไม่ ฉันต้องกลับบ้านบ้าง
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่เป็นไร
โอเค บาย
มอน ดูสิฉันเจออะไรบนพื้น
อะไร
นาฬิกาของพอล
วางไว้ตรงที่เจอนั่นแหละ
ให้ตาย เอาล่ะ
ราตรีสวัสดิ์ทุกคน
- ราตรีสวัสดิ์ - ฝันดี
- อ้าว ฉันไม่ - ขอโทษ
- ไม่ๆ เอาเลย - ไม่
- กินเลย ฉันไม่เอา - แบ่งกันไหม
- โอเค - โอเค
ขอบใจ
เธออาจไม่รู้นะ แต่สมัยมัธยมปลาย
ฉันชอบเธอมากเลย
ฉันรู้
รู้เหรอ ขอบใจนะ
ฉันคิดมาตลอดว่าเธอคิดว่า ฉันเป็นแค่พี่ชายบ๊องๆ ของมอนิก้า
ฉันคิด
ฟังนะ เธอคิดว่า...
พยายามอย่าให้ ความเปราะบางอย่างรุนแรงของฉัน
มีผลกับคำถามนี้ก็แล้วกัน
แต่เธอจะโอเคไหม ถ้าฉันชวนเธอไปเที่ยวบ้างน่ะ
ได้
มั้ง
โอเค
โอเค งั้นฉันอาจจะชวน
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
เจอกัน
เดี๋ยวๆ
นี่ พี่เป็นอะไรน่ะ
ฉันเพิ่งหยิบช้อนมาจก
ไม่อยากเชื่อหูเลยจริงๆ
อะไร ฉันบอกว่า...
อย่าทำได้ไหม
ฉันทำอีกแล้วเหรอ
- ใช่ - ใช่
มีใครเอากาแฟเพิ่มไหม
นั่นชงเองหรือแค่ยกมาเสิร์ฟ
แค่ยกมาเสิร์ฟ
- งั้นฉันเอาแก้วหนึ่ง - เอาด้วย
เด็กๆ ฉันมีฝันใหม่
ฉันอยู่ที่ลาสเวกัส
ฉันเป็นไลซา มินเนลลิ
คำบรรยายโดย ตุลย์ เจนรัตน์เจริญพร